Пет навики што помагаат полесно да се справиме со стресот

Животот без стрес е речиси невозможен. Проблемите, обврските и непредвидените ситуации се неизбежен дел од секојдневието, а она врз што можеме да влијаеме е начинот на кој ќе реагираме.

Стресот е природна реакција на организмот, но истражувањата покажуваат дека голем број луѓе редовно ги чувствуваат неговите телесни и емоционални последици. Затоа, целта не треба да биде целосно отстранување на стресот, туку навремено препознавање и справување со него пред да стане преголем товар.

Често се обидуваме да го намалиме значењето на некој проблем за да не изгледа дека претерано реагираме. Сепак, постои разлика меѓу смиреното соочување со ситуацијата и целосното игнорирање на она што се случува.

Признавањето дека постои проблем може да биде првиот чекор кон негово решавање. Телото неретко реагира на стрес уште пред свесно да прифатиме дека нешто нè вознемирува. Кога јасно ќе утврдиме што нè мачи, полесно можеме да се насочиме кон решение наместо да останеме заробени во чувството на паника и беспомошност.

Во стресни ситуации често чувствуваме дека мора веднаш да преземеме нешто. Но, избрзаните одлуки не секогаш се најдобриот избор.

Покорисно е најпрво да се смириме, а потоа да одлучиме како ќе постапиме. Нашето расположение и однесување може да влијаат и врз луѓето околу нас, па затоа е важно големите одлуки да не ги носиме во моментите на најголема вознемиреност.

Неколку длабоки вдишувања и кратка пауза пред да реагираме можат да помогнат да се избегнат непромислени постапки.

Кога околностите ненадејно ќе се променат, потребно е да се променат и нашите приоритети. Нешто што ни изгледало важно на почетокот на денот може да стане сосема споредно кога ќе се појави сериозен проблем.

Во такви моменти најважно е вниманието да се насочи кон она што навистина е значајно – безбедноста, здравјето и емоционалната стабилност. На тој начин се избегнува непотребното трошење енергија на работи што во дадениот момент не се пресудни.

Психијатарот Виктор Франкл, кој го преживеал Холокаустот, ја развил својата позната теорија врз идејата дека човекот може да пронајде смисла дури и во исклучително тешки животни околности.

Неговата логотерапија се заснова на ставот дека начинот на кој гледаме на неизбежните тешкотии може да има големо влијание врз тоа како ќе ги поднесеме.

Применето на секојдневниот стрес, тоа значи дека од тешките ситуации можеме да се обидеме да извлечеме поука, наместо да ги гледаме исклучиво како загуба или неуспех. Тоа нема веднаш да го реши проблемот, но може да ни помогне да го согледаме од поинаква гледна точка.

Многу луѓе предолго чекаат пред да побараат помош, најчесто поради убедувањето дека со сите проблеми треба да се справат сами.

Поддршката може да дојде од пријател, колега, член на семејството или од некој што може да ја согледа ситуацијата од поинаква гледна точка. Навременото барање помош може да придонесе полесно да се пронајде решение и повторно да се воспостави чувство на контрола.

Стресот е неизбежен дел од животот, а овие навики не претставуваат брзо решение за сите проблеми. Тие треба постепено да се развиваат во помирните периоди, за да можеме да ги примениме кога ќе се соочиме со потешки ситуации.

Целта, на крајот, не е живот целосно ослободен од стрес, туку способноста да останеме прибрани и подобро да се справиме со него кога ќе се појави.